10 هزار تومان هدیه خود را سریع دریافت کن

داستان فیل نایت خالق برند نایک

aminiamini
داستان فیل نایت خالق برند نایک

داستان فیل نایت خالق برند نایک

 

داستان فیل نایت خالق برند نایک

 

لبرون جیمز، مایکل جردن، کریستیانو رونالدو و تایگر وودز. نقطه اشتراک اینها چیست؟ همه آنها نماد و آیکن نایک را بر تن کرده اند. لوگوی باحال و جذاب از کجا آمده؟ و اصلا واژه “نایک” چه معنایی دارد؟ چه چیزی باعث می شود مردم به این برند سوگند یاد کنند؟ چه عواملی باعث علاقه وافر ورزشکاران و قهرمانان به این برند می شوند؟ داستان نایک داستان خلاقیت است. فیل نایت، همان ذهنیت پشت برند نایک است و او یک فرد الهام بخش است.

 

 

فیل نایت و برند نایک

فیل نایت خاطرات جذاب Shoe Dog را برای شما نوشت. او می خواست با ماجرای خود به عنوان یک کارآفرین برای شما الهام بخش باشد و می خواست به شما نشان دهد موانع هرگز نمی توانند شما را عقب نگه دارند. آیا او در اهداف خود موفق است؟ بله ، بله ، و بله. نایت از فارغ التحصیل مدرسه بازرگانی تا کارآفرین مبارز و مدیرعامل یک شرکت چند میلیارد دلاری، چیزهای زیادی را پشت سر می گذارد و همه چیز را در این باره تعریف می کند.

 

 

فیل نایت و برند نایک

ما از ایالت اورگان آغاز می کنیم، جایی که نایت در بیست سالگی با پدر و مادرش در خانه زندگی می کند. او از مدرسه تجارت استنفورد فارغ التحصیل شد ، اما احساس می کرد در زندگی گم شده است. بزرگترین رویای او فروش کفش پیاده روی ژاپنی در ایالات متحده بود. او برای تحقق این امر نیاز به رفتن به ژاپن داشت. بنابراین، او و یکی از دوستانش به قصد سفر به دنیا به هاوایی پرواز کردند. آنها هاوایی را چنان زیبا دیدند که مدتی ماندند. نایت پس از اشتغال در دایرهالمعارف و فروش سهام متوجه شد که رویای او در حال از بین رفتن است.

 

در  روز شکرگذاری، نایت با پرواز به ژاپن رفت. این کشور برای او یک شگفتی معنوی بود. او می نویسد ، “من ساعتها روی نیمکتهای باغهای محصور نشسته بودم و در مورد ادیان غالب ژاپن، آیین بودا و شینتو می خواندم. نایت مجذوب مفاهیم روشنگری، احساس یگانگی و رهایی از خود شد. این مفاهیم فلسفه او را درباره نایک تشکیل داد.

 

وقتی نایت با شرکت کفش ژاپنی Onitsuka ملاقات کرد، اولین قدم ها را برای ساخت نایک امروز برداشت. او خطاب به مدیران Onitsuka گفت که این مارک را در ایالات متحده می فروشد. آنها با این ایده موافقت کردند. آنها حتی خودشان به این موضوع فکر می کردند. نایت شرکت موقت خود را Blue Ribbon نامید. او یک سفارش از ببرهای Onitsuka داشت که به اورگان فرستاده شد. اما، او خیلی سریع به خانه نرفت.

 

 

فیل نایت و برند نایک

قابل مشاهده بود که نایت قلباً یک هنرمند بود. او به سفرهای خود در سراسر جهان ادامه داد. او از این سفرها به عنوان الهام شخصی استفاده می کرد. هنگ کنگ، فیلیپین، تایلند، ویتنام، هند، مصر، اسرائیل، ایتالیا، فرانسه، یونان – این کشورها تخیل نایت را برانگیختند. او وقتی به یونان رسید، آرزوی دیگری را برآورده کرد. وی از آکروپولیس معروف بازدید کرد. او پارتنون و معبد آتنا نایک، الهه پیروزی را دید. این رویداد بعداً نایت را در ساخت شرکتش تحت تأثیر قرار داد.

 

فیل نایت و بیل بوورمن

فیل نایت و بیل بوورمن

 

نایت با بازگشت به اورگان سعی در شروع کار Blue Ribbon داشت. یک مشکل کوچک وجود داشت. کفشها آنجا نبود. او تبدیل به حسابدار شد و منتظر ماند. خیلی طولانی منتظر ماند. راه خیلی طولانی بود. کفش های Onitsuka بالاخره پس از نزدیک به یک سال به بازار آمد. کفش ها برای او هنری باورنکردنی بود. او می نویسد: “من در فلورانس یا پاریس چیزی ندیده ام که از آنها پیشی بگیرد.” نایت دارای بینش زیبایی شناسی بود، مردی که تخیل برای تصاویر قدرتمند داشت. او برای جفت شدن با خودش به ذهن فنی احتیاج داشت. و این ذهن فنی مربی قدیمی نایت از دانشگاه اورگان بود. بیل بوئرمن ، مربی ، در ساخت کفش های پیست وسواس زیادی به خرج داده بود. او اغلب روی کفش های دانشجویی آزمایش می کرد و یک کارگاه در خانه نگهداری می کرد. نایت مالکیت شرکت را با بوئرمن تقسیم کرد.

 

الگوی فروش نایت، دونده ها بودند. نایت در جلسات پیست برای فروش رفت. فروش عالی بود. اعتقاد او به دویدن قوی بود. این برای مشتریان الهام بخش بود. او می نویسد ، “من به دویدن اعتقاد داشتم. من اعتقاد داشتم که اگر مردم هر روز چند مایل بیرون بیایند و بدوند، دنیا مکان بهتری خواهد بود و من اعتقاد داشتم که این کفش ها را بهتر است که بپوشند. ” هنر فروش الهام گرفته از باور و اعتقاد است.

نایت منطقه فروش خود را از شمال غربی اقیانوس آرام تا کالیفرنیا گسترش داد. نایت با استخدام دوست خود جف جانسون افسانه نایک را ممکن می کند. جانسون فروشنده موفقی بود که به نایت در ایجاد تجارت در کالیفرنیا و ساحل شرقی و در سایر مناطق کمک کرد. نایت و جانسون سالها با یک توزیع کننده رقیب آمریکایی برای Onitsuka جنگیدند. آنها برای بحث در مورد حق توزیع خود به ژاپن رفتند. نایت جهت خرید Blue Ribbon در حال رشد با بانک ها برای گرفتن وام دست و پنجه نرم می کرد. آنها در برابر رقبایی مانند آدیداس کار کردند. جنگ ها ثابت بود. او شغل حسابداری خود را رها کرد تا به عنوان پروفسور کار کند. او وقت بیشتری برای Blue Ribbon می خواست.

 

این حرکت نتیجه داد. فروش در سال ۱۹۶۸ به ۱۵۰،۰۰۰ دلار و در ۱۹۶۹ به حدود ۳۰۰،۰۰۰ $ رسید. نایت مدیرعامل تمام وقت شد و سمت قبلی را ترک کرد. او سالها مبارزه بیشتر با بانکها و Onitsuka را تجربه کرد. او اغلب با Onitsuka درگیری داشت، بنابراین کارخانه ها و تولیدکنندگان جایگزین کفش های خود را پیدا کرد. Onitsuka سعی کرد توزیع کنندگان دیگری را وارد کند. نایت با تولید کفش فوتبال آمریکایی در یک کارخانه جدید در مکزیک همه چیز را کنار زد. این نقض قرارداد با Onitsuka نبود زیرا در این قرارداد فقط کفش های پیست در ایالات متحده مشخص شده بود ، نه کفش های فوتبال آمریکایی یا فوتبال معمولی.

 

 

اینجا جایی است که نایت واقعاً خلاق شد. او از درگیری با اونیتسوکا استفاده کرد تا مارک خود را با کارخانه مکزیک راه اندازی کند. او در اصل با همکاری با تیم خود به برندی رسید که امروز می شناسیم. نایت با لوگو شروع کرد. او ایده ای را به هنرمند خود آموزش داد که ممکن است نشان دهنده دویدن یا ورزشکاری باشد. نایت می نویسد ، “چیزی که حس حرکت را برمی انگیزد.” از تبادل نظر بین نایت و هنرمندش، نتیجه برجسته بود. لوگوی Nike به وجود آمد. نایت درباره پاسخ تیم ب آن می نویسد ، “یکی از ما گفت:” به نظر می رسد مثل یک بال است. یکی دیگر از آنها گفت: به نظر می رسد چیزی که یک دونده ممکن است در بیداری خود ترک کند. “

 

 

لوگوی نایک

خلاقیت لوگو تنها با الهام از نام تجاری سازگار است. در اینجا، ما به یونان برمی گردیم. اما این نایت نبود که این نام را به وجود آورد. این فروشنده جف جانسون بود. شب به او رسید. او رویایی با این نام دید. نایک بود ین کارخانه برای شروع تولید فرصت داشت. بنابراین، نایت به سرعت در مورد نایک تصمیم گرفت. او فکر کرد که نایک صداهای قوی در خود دارد. کوتاه هم بود ایت می نویسد ، “همچنین ، من دوست داشتم که نایک الهه پیروزی باشد. فکر کردم چه چیزی مهمتر از پیروزی است؟ ” و نایت به پیروزی رسید. اما، خیلی سریع نیست.

 

کارخانه جدید یک شکست بود. کفش های شکننده و بد تولید کرد. برای ادامه رقابت با اونیتسوکا، نایت با شخصی به نام سول همکاری کرد. سول در ژاپن کارخانه هایی داشت که می توانستند کفش های متنوعی تولید کنند. نایت از کارخانه های ساخت انواع کفش تنیس، بسکتبال و کفش های دویدن استفاده می کرد. او احساس کرد که از نام همه آنها الهام گرفته است. مسابقات آزاد ایالات متحده برای تنیس Blazer و Bruin برای بسکتبال. ماراتن برای دویدن. این نمونه های مشهور در ذهن نایت داستانهای اصلی داشتند. نکته مهم این است که نایت احساس خلاقیت و الهام می کرد. او می نویسد ، “من آن را احساس می کردم. من در منطقه بودممن شروع کردم به رقصیدن در اطراف اتاق. من یک موسیقی مخفی شنیدم احساس می کردم یک هنرمند ، یک خالق هستم. “

 

 

در ادامه خاطرات ، نایت جزئیات مشکلات مالی و تولیدی نایک را شرح می دهد. آنها بر اختلافات قانونی و رقبای سرسخت غلبه کردند. از طریق نوآوری فنی در کفش و تاییدیه های ورزشکاران استراتژیک، نایک تا پایان دهه ۱۹۷۰ بر بازار آمریکا تسلط یافت. برخی از تاییدیه های معروف اولیه از طرف دونده استیو پرفونتین و بازیکن تنیس جان مک انرو بود. نایت معتقد بود که ورزشکارانش چیزی بیش از تبلیغات انسانی هستند. او می خواست نایک وسیله ای برای تعالی معنوی ورزش باشد. بازگشتی به آن سفر به ژاپن. وی می نویسد: “وقتی ورزش در بهترین حالت خود باشد ، روحیه طرفدار با روحیه ورزشکار ادغام می شود و در آن همگرایی و انتقال، وحدتی وجود دارد که عرفا درباره آن صحبت می کنند.”

 

دسته بندی بلاگ
اشتراک گذاری

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




Enter Captcha Here :

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت